hoşgörü, sabır ve dik durmak…

düşünüyorsa bir insan,
”dostum” dediği biriyle
sırt sırta vererek yola çıkmaya…
önemli bulduğu ne kadar
endişesi varsa kafasında…
ya da cevap bekleyen sorular
beynini kemirip duruyorsa…
başlar en tez zamanda,
bunları dostuyla paylaşmaya…
tek amaç sorunları halledip
omuz omuz vererek koyulmaktır yola…

şimdi hele bir deyiverin
bencileyin şu garibe:
cumhuriyete ”reklam arası” diyen birine,
”atatürk’ü sev, cumhuriyeti koru” demek
ne kadar mantıklıdır sizce?…
ya da hiç işe yarar mı
orta-çağ özlemcisi gericiye
”sen niçin çağdaş değilsin?”
diyerek eleştirme…
”kadın 2. sınıf insandır.”
fetvası veren örümcek kafalıya,
ne denli yararı olur
”lütfen, ayıptır, kadına saygı duy”
diyerek tenkit etme…
pkk’ya/ fetö’ye:
” lütfen mehmetçiğe kurşun sıkmayın,
vatandaşımızı, bebeleri öldürmeyin”
diyerek, ricada bulunmak çok namussuz
bir yaklaşımdır, bence…

eeee o zaman nasıl
bir araya geleceğiz
dostlarla, arkadaşlarla ?…
önemli değil, deyip
veya görmezden gelip
nacap arınacağız
hatalarımızdan, zaaflardan
bu uzun ve de zorlu yolcukta ?…

önemli olan hoşgörülü, sabırlı olmak,
omurgalı olup, dik durmak…
ancak böyle yaparsak
düşmeyiz emperyalin,
gladyo’nun tuzağına…
yoksa bu kervan
nasıl düzülecek yolda anlatsana?…

elbette vardır öyle yada böyle
hepimizin küçük-büyük hatası…
eleştiri, özeleştiri yapmaktır
bunların panzehiri, devası…
yeter ki ihanet noktasına
varmamış olsun insanların hatası, zaafı…

inanın yazıp çizmek istemiyorum,
”sen şunu dediydin,
ben bunu yediydim,
o şöyle giydiydi,
bu şunu söyiediydi,
onlar şunları yiyip, içtiydi”
diyerek geçmişte olanları…
önemli olan bugün
ve geleceğimizdir,
bırakalım üzümün çöpünü,
incirin çekirdeğini, armudun sapını…
sadece ”kim ve ne olursan ol, gel ”
demeden, kuralım en geniş
atatürkçü cepheyi,
daraltalım hedefi…

Yargı H. ÖZMEN

Bir Cevap Yazın

Your email address will not be published / Required fields are marked *