elinizin kanı, vicdanınızın karası…

neylesen, ne yapsan,
kar etmez,
kurtarmaz sizi…
yüzyıllardır şeyhlerin,
şıhların, kralların,
ne insanların kanına girdi…
soyunuz sopunuz
aynı yerden,
kırpılmadı gözünüz,
taş yüreğiniz titremedi…
onlar insanlığın
ilk şehitleriydi…
bir spartaküs,
bir kunta kinte,
bir de ali…

derisini yüzdünüz
mansur’un;
yağlı ipe verdiniz
pir sultan’ı…
hasım kıldınız
köroğlu’nu,
karacaoğlan’ı,
dadaloğlu’nu
ve dahi nice ozanları,
fedaileri, yiğitleri..
halbuki ne de hoştur
söylemesi, dinlemesi
veysel’imin,
özgürlük çığlığı ruhi su,
aşık mahsuni,
bozkırın tezenesi ertaşım’ın
toprak kokan,
sevda, sıla tüten
türkülerini…

her daim
düşman oldunuz güzele,
selvi boylu sevgiliye,
ahu bakışlı yara…
cehennem ateşine
kul, köle oldunuz,
çoğu zaman zebani,
kin, öfke kustunuz
aşkın narına…

avuttunuz,
kandırdınız insanları
”kabataş” yalanlarıyla…
her şeyde, her konuda
iftira üstüne iftira…
”gece dolmuşa bindi” diye,
”katli vaciptir” dediniz,
tecavüz ettiniz özgecanlar’a…

neyle yusanızda çıkmaz
elinizin kanı,
vicdanınızın karası…
menemen’ de kör testere ile
katlettiniz kubilay’ı,
bekçi şevki ve hasan’ı….
memleketine
hasret koydunuz
koca nazım’ı…
kılınız bile kıpırdamadı
idam sehpasına
çıkarırken üç fidanı…
doymadınız kana,
kanla yıkadınız
1 mayıs 77′ de
taksim alanı’nı…
cayır cayır yaktınız
madımak’ ta canları…

yıllar yılı durmadı
akıttığınız kan,
mavi göklere kanat açtı
her gün şehitler…
açılım- saçılım dediniz,
feryat figan etti analar,
cayır cayır yandı yürekler…
bir elinde uçurtması,
bir elinde somunu
toprağa düştü
ondördünde berkinler…
hiç utanmadınız,
kepçe ile toprağa verdiniz
memedim’in naaşını,
eyyy paşalar,
eyyy beyler !…

çok oldu, çok oldunuz
”yetti gari” demenin
zamanı geldi…
yolumuz
”aslanlı yol” dur bizim,
bizim yolumuz besbelli…
vatan-namus-emek
diyenler, toplanın bir araya,
birlik olmak,
dirlik olmak
zamanı şimdi…

Yargı H.ÖZMEN

Bir Cevap Yazın

Your email address will not be published / Required fields are marked *